Ey Dostlar Temiz Aşkını Ele Aldım İlahi Sözleri

Hakk yardımına yetmez olsa endişe eyle,
Hakk’dan işitip bu sözleri söyledim ben işte.

Ey dostlar temiz aşkını ele aldım,
Bu dünyayı düşman tutup yürüdüm ben işte.
Yakam tutup hazretine sığınıp geldim,
Aşk kapısında Mansur gibi oldum ben işte.

Aşk yolunda aşık olup Mansur geçti,
Belini bağlayıp Hakk işini sıkı tuttu.
Melametler ihanetler çok işitti,
Ey müminler hem Mansur oldum ben işte.

Aşık Mansur Enel Hakk’ i dile getirdi,
Cebrail gelerek Enel Hakkı beraber söyledi.
Cebrail gelerek başın ver deyip yola saldı,
Darağacına asılıp cemalini gördüm ben işte.

Mansur gelince darağacı eğilip kendi aldı,
Batın gözü açık olanlar hayran kaldı.
Işık salıp Allah kendisi nazar eyledi,
Ey sevgili deyip cemalini gördüm ben işte.

Nida geldi o darağacına çok boğma diye,
Sıkı dur her yan bakıp sen ağma diye.
Taşa dedi Emrimi tutup sen değmeyesin,
Levh-i Mahfuz tahtasında gördüm ben işte.

Üçyüz molla yığılıp yazdı çok rivayet,
Şeriatdır ben de yazayım bir rivayet.
Tarikatda hakikatda haktır himaye etmek,
Başımı verip Hakk sırrını bildim ben işte.

Enel Hakk’ın manasını bilmez cahil,
Bilge gerek bu yollarda mertlerin denizi.
Akıllı kullar Hakk yadını dedi sevgili,
Candan geçip Sevgili’yi sevdim ben işte.

İma eyledim bilge olsa ibret alsın,
Zahir ilminden yazıp söyledim işaret kalsın.
İnci gevher sözlerimi gönlüne koysun,
Halden deyip aşıklara verdim ben işte.

Sahibsiz Mansur hor görülmekle oldu tam,
Bir söz ile dostlardan oldu ayrı.
Kalb halini hiç kimse bilmez Tanrım tanık,
Kanlar yutup ben hem tanık oldum ben işte.

Şeyh Mansur’un “Enel Hakk”ı yersiz değil,
Yolu bulan bize benzer günahkar değil.
Her soysuzlar bu sözlerden haberli değil,
Haberli olup Hakk kokusu aldım ben işte.

Bir gece seherde garip Mansur çok ağladı,
Işık salıp Allah kendisi rahmeyledi.
Ondan sonra kırklar bakarak şarap verdi,
Bilgelere bu sözleri dedim ben işte.

Cahillere essiz sözüm hayfı hikmet,
İnsanım deyip belini bağlar hani himmet.
Dünya için birbirine eylemez şefkat,
Zalimlere esir olup öldüm ben işte.

Zalimlerde had ne ola bizde günah,
Dervişlerin huyu kötü, geçmez dua.
O sebepten sultan kılar bize cefa,
Ayet hadis anlamından söyledim ben işte.

Zalim eğer cefa eylese Allah de,
Elini açıp dua eyleyip boyun eğ.
Hakk yardımına yetmez olsa endişe eyle,
Hakk’dan işitip bu sözleri söyledim ben işte.

Zalim eğer zulüm eylese bana ağla,
Yaşını saçarak bana sığınıp belini bağla.
Haram şüphe terk ederek yürek dağla,
Zalimlere yüzbin bela verdim ben işte.

Zalimlerin yakınlığı nedir ben yaratan,
Yaradan’ı aklına getirmeden sen unutan.
Benden vazgeçip zalimlerin elini tutan,
Zalimlere kendim kıymet verdim ben işte.

Sana ceza Yaradan’a yalvarmadın,
Allah deyip geceleri kalkıp inlemedin.
Gerçeklerden sözler söyledim işitmedin,
Zalimlerin elini uzun kıldım ben.

Ey habersiz Hakk’â gönül yürütmedin,
Dünya haram ondan gönül soğutmadın.
Nefsden geçib Allah’a doğru yönelmedin,
Bu nefs için ağlamaklı ve şaşkın oldum ben işte.

Zalimleri şikayet etme zalim kendin,
Huyun riya etki etmez halka sözün.
Dünya malını dolu verdim doymaz gözün,
Harisleri “Siccin” içine saldım ben işte.

Kızıl dudağı hareketlenip söyledi seni,
Can ve kalbim ümmetlerinin gözünün aydınlığı.
Hakk’a kul bana ümmet olan hani,
Gerçek ümmetin sinesine koydum ben işte.

Kul Hoca Ahmed Hakk sözünü söyleyip geçti,
Aynel-yakin tarikatta bozlayıp geçti.
İlmel-yakin Şeriatı gözleyip geçti,
Hakkel-yakin hakikatından söyledim ben işte.