Aşıkın Halin Sorarsan İlahi Sözleri

Sonradan ermiş değildir devlete Ümmî Sinân,
Tâ ezel “kâlû belâ” bâzârının ‘attârıdır.

Âşıkın hâlin sorarsan tevhîdin hammârıdır,
Nûş ider ‘aşkın şarâbın dü cihândan fâriğdir.
Girmez anın sem’ine hiç kimsenin efsânesi,
Cân kulağından gelen ol Hâlık’ın güftârıdır.

Vâr ile yâr olmak ister kim ki yok olmak gerek,
Sırr-ı kenzullaha iren dü cihân deyyârıdır.
Vâr ile yâr olmak ister kim ki yok olmak gerek,
Sırr-ı kenzullaha iren dü cihân deyyârıdır.

Anla sırdan kim şerî’at kapusunda evliyâ,
Şöyle bil kân-ı hakîkat bahrının güftârıdır.
Zâhidâ gel ârife baş eğmeğe âr eyleme,
Bî-nişân u lâ-mekân bâzârının tüccârıdır.

Lâ diyen illâ demez tevhîd-i zâtın nûruna,
Mezheb-i cân sandığı tâliblerin efkârıdır.
Sen bu sırdan zühdün ile anlamazsın zâhidâ,
Cân verüp cânânı bulmak ‘âşıkın ol kârıdır.

Biz fenâ-ender-fenâ olduğumuz tan gelmesin,
Cânımız ol “küntü kenz”in mazharının yârıdır.
Kim cihânın varlığın dilden terâş eyler bugün,
Anı hayrân eyleyen bu vuslatın envârıdır.

Ol ki Bağdâdî “Ene’l-Hakk” söyleyen Mansûr’u gör,
Dosta kurbân eylemek cân ‘âşıkıñ hoş kârıdır.
Ey cehennem korkusundan nâsı gamnâk eyleyen,
Bizi yokdan vâr iden ‘âlemlerin Settârıdır.

Neylesin ‘ârif cihânın nakşını hem zevkini,
Lâ-mekânın gevherin alup satar tüccârıdır.
Sonradan ermiş değildir devlete Ümmî Sinân,
Tâ ezel “kâlû belâ” bâzârının ‘attârıdır.