Felek Her Devrde Bir Feyzi Hikmet İlahi Sözleri
Ser-efrâzâ Fuzûlî hasteye bu mülk-i gurbette,
Sipîhr-i nâ-muvâfık devri cevr-i bî-şumâr eyler.
Felek her devrde bir feyz-i hikmet âşkâr eyler,
Tekâlîb-i zamân izhâr-i sun’-i Kirdigâr eyler,
Karadan ağı fark atmaz bu remzin bilmeyen bu dehrin,
Ki niçin geh nehârı leyl ü geh leylü nehâr eyler.
Bayaz üzre sevâd-i nüsha kim esrâr-ı hikmettir,
Hıred her harfini manzûr-i ayn-i i’tibar eyler,
Esîr-i derd olanlar rüzgârın inkılabından,
Eger sabr etseler dermânların hem rûzgâr eyler.
Felek devr etmeyi ahvâline vâkıf olan ârif,
Tarik-i sabr ü teslim ü tevekkül ihtiyâr eyler,
Mukârin olsa âsâr-i sâ’adet tîre toprağa,
Nesîm-i nev-bahâr ol tîre toprağa güzâr eyler.
Mücellâ eyleyip âyine-i tab’in küdûretten,
Kılıp hurrem verip lutf-i tab’in küdûretten,
Verir her hastaya elbette devrân-i felek dermân,
Velî bir nice müddet züll-i hırmân ile zâr eyler.
Kılıp her nâ-murâdı âkıbet maksûdune vâsıl,
Velî bir nice müddet züll-i hırmân ile zâr eyler.
Zamâne her diyâra istese âsâr-i emniyyet,
Ana sâhip-livâ bir ser-ver-i re’fet-şi’ar eyler.
Kaza her kişverin ehline cem’iyyet murâd etse,
Ama elbette bir dânâ-yi kâmil şehr-yâr eyler,
Bi-hamdillâh bu gün bu mülke salmış sâye bir âdil,
Kim anun nisbetiyle izz ü rif’at iftihar eyler.
Ser-efrâzî ki feyz-i hâk-bûsi âsitânından,
İnip her dem güneş kesb-i ulûvv-i iktidâr eyler.
Safâ-yi zikr-i hâk-i pâyıdır ol saykal-i rahmet,
Ki mir’ât-i dil-i ahbâbdan ref-i gubâr eyler.
Felek meşşâtası verdükte zîb-i şâhed-i devlet,
Anun mah-i livâ-yi rif’atin âyine-dâr eyler.
Zamâne inkılabından ferağgat isteyen ârif,
Ânun ma’müre-i ikbâline hısm-i hisâr eyler.
Semiyy-i Ahmed-i Mürsel Mehemmed Beg o deryâ-dil,
Ki’adl-i halka arz-i rahmet Perverdigâr eyler.
Eyâ Ser-dâr-i rûşen-rây mülk-ârây ferruh-ruh,
Ki her mansıbda ismin iktizâ-yi istihâr eyler.
Kemâl-i ma’rifet her kanda vü her devrde olsa,
Seni ser-defter-i erbâb-i temkin ü vekâr eyler.
Bu mülke sâyei devlet bırakmışsın bi-hamdillah,
Yeridir ger sana mülk ehli can nakdin nishâr eyler.
Niçin kim zât-i pâkin mazhâr-i feyz-i adâlettir,
Bu mülkün her günün nev-rûz ü her faslın bahâr eyler.
Meşâhid revnakına azm kılmışsın zihî himmet,
Bu himmetle seni Hallâk-i Âlem kâm-kâr eyler.
Şehîd-i Kerbelâ’ya su getirmek kasdın etmişsin,
Seni elbette âlemde bu niyyet pâyidâr eyler.
Ser-efrâzâ Fuzûlî hasteye bu mülk-i gurbette,
Sipîhr-i nâ-muvâfık devri cevr-i bî-şumâr eyler.
Egerçi bî-karar etmiştir ol bî-çâreyi mihnet,
Bulup temkîn senin zevk-i visâlinle karâr eyler.
Cemî-‘i halkdan katl eylemiş ser-rişte-i ülfet,
Eger sen hem terahhum kılmasan terk-i diyâr eyler.
Sen ol pâkize-tal’at âf-tâb-i âlem ârâsın,
Ki lûtfun gönlümü yüz maksada ümmî-vâr eyler.
Verir med-i şerîfin cevher-i güftârıma revnak,
Sadeftir katre-i bâran-ı dürr-i şâh-vâr eyler.
Kılar şem’i cemâlin nûru tab’-ı tîremi rûşen,
Güneştir seng-i bî-mikdarı lâ’l-i âb-dâr eyler.
Ümîdim var kim var olasın âlemde kadr ile,
Kaza her nice kim yokdan cihân ehlini var eyler.
