Ey Huda Sana Bu Nefsimden İlahi Sözleri

Gice gündüz sana Kuddûsî kulun dir yalvarup,
Senden ayırma beni ey sâhib-i fazl u kerem.

Ey Hudâ sana bu nefsimden şikâyet eylerem,
Ki uyup İblîs’e itdiler benim hâlimi kem.
Şol kadar düşürdüler zill ü hakâret bahrine,
Hiç halâik içre yokdur ben gibi bir müttehem.

Kalmadı cismimde kuvvet ki idem tâ’at sana,
Nice demdir gaflet uykusuna dalup yatıram.
Kalmadı cismimde kuvvet ki idem tâ’at sana,
Nice demdir gaflet uykusuna dalup yatıram.

Eylerem senden hayâ vasf itmeğe çok zenbimi,
Çünki mahlûkât içinde mislimi hiç bilmezem.
Hep sana ma’lûm kamu itdiklerim cürm ü hatâ,
Sen bilir iken huzûrunda ne lâyık söyleyem.

Mağfiret deryâsı evsa’dır zünûbumdan benim,
Sen ki gaffâre’z-zünûbsun ben recâmı kesmezem.
Her ne mikdâr-ı amel itsem dahi yine senin,
Rahmetin ‘indimde ercâdır kamudan ey hakem.

Senden özge pâdişâh yok hall ider müşkilleri,
Ki varup kapusuna ahvâlimi arz eyleyem.
Derdime dermân irişmez senden özge kimseden,
Yâreli olsam dahi ağyârına göstermezem.

Gitmezem çokdur deyü zenbim kapundan ey kerîm,
Böyle bî-‘âr böyle yüzsüz böyle müflis bendenem.
Bulmuşam bu kapuda ben bî-hisâb ni’metleri,
Bundan evsa’ bundan a’lâ bir kapu yok ki gidem.

Ana rahmine düşelden şimdiye dek ni’metin,
Eksik olmadı vü hâlâ ni’metin içindeyem.
Bâhusûs itdin ‘atâ îmân u irfân ni’metin,
Ben dahi her dem seni tevhîd ü temcîd eylerem.

Hem içirdin hamr-ı aşkı ben kuluna lutf idüp,
Olmuşam kâni’ ana hiç gayrı nesne istemem.
Gice gündüz sana Kuddûsî kulun dir yalvarup,
Senden ayırma beni ey sâhib-i fazl u kerem.