Ey Gönül Sen Bu Cihandan İlahi Sözleri

Ko Kemâl Ümmî’yi bâri kârubândan kalmasın,
Çünki sen gâfil yatarsın uykudan uyanmadın.

Ey gönül sen bu cihândan âh ki hiç usanmadın,
Dirliğin gafletde geçdi hîç ölümün sanmadın.
Niçe bir bu cürm ü isyân kanı Allâh korkusu,
Bî-hayâlık pîşen oldu kimseden utanmadın.

Her gice ser-hôş u gâfil her seher mahmûrsun,
Ey dirîğâ sen bu gaflet sücisine kanmadın.
Her gice ser-hôş u gâfil her seher mahmûrsun,
Ey dirîğâ sen bu gaflet sücisine kanmadın.

Çün sana oldu sanâ’at yimek ü içmek harâm,
Hîç kanâ’at şerbetine barmağını banmadın.
Başına ol baht u devlet tâcı kaçan urula,
Biline çün zühd ü hizmet kuşağın kuşanmadın.

Çün kılavuzsuz yürürsün yoldan azsan tan mıdır?
İşlediğin işi niçün bir uluya tanmadın.
Bunca mâh u sâl içinde hâsılın cürm ü günâh,
Ey hayıf kim geçdi ömrün bir amel kazanmadın.

Dün ü gün hîçe satarsın bu ömür sermâyesin,
Hey seni aldadı dünyâ sanma kim aldanmadın.
Akla uysan tutar idin hakka hakdır dir iken,
Sen meğer kim nefse uydun hak söze inanmadın.

Her zamân fısk u şekâvet ehlinin hem-rengisin,
Bir nefes ehl-i sa’âdet rengine boyanmadın.
Niçe kez urdu tabânçe sana bu çarh-ı felek,
Ey gönül sen key delisin kim henüz uslanmadın.

Mevt yili esmezden önden tövbe suyunda yunup,
Meskenet toprağı içre aşk oduna yanmadın.
Ko Kemâl Ümmî’yi bâri kârubândan kalmasın,
Çünki sen gâfil yatarsın uykudan uyanmadın.