Eğer Hak İse Maksudun İlahi Sözleri
Eğer Hak ise maksûdun karışma sû’-yı akrana,
Bu vaktin ehlinin meyli hemân ağyâr-ı Yezdâna.
Gürûh-ı evliyâullah bilinmez oldılar şimdi,
Gezerler nâsın içinde hakîrâne fakîrâne.
Zuhûr güni değil bu gün sakın şöhretden ey sâlik,
Tezellül it tesettür it tevâzu eyle ihvâna.
Zuhûr güni değil bu gün sakın şöhretden ey sâlik,
Tezellül it tesettür it tevâzu’ eyle ihvâna.
Özini cümleden alçak bilüb da’vâyı terk eyle,
Tekessürden temâcüdden hazer kıl uyma şeytâna.
Hudânın kubbeler altında gizlü evliyâsı çok,
Di her kimi görürsen bu velîdir dime bîgâne.
Sıfatlanurlar imiş evliyâ nâsın sıfâtıyla,
Bize lâyık olan itmek mahabbet ehl-i îmâna.
Onların ba’zı ef âli muhâlif görinür şer’e,
Anın sırrı olur ma’lûm güruh-ı ehl-i irfana.
Kaçub Mecnûn gibi anlar avamdan vahşet iderler,
Görişmezler kavuşmazlar karışmazlar her insana.
Eğer anın biri itse zuhûr işbu vakitlerde,
Gelür halk yedi iklîmdeıı kılarlar âsî Rahmâna.
Kimisi tâlib-i dünyâ kimisi tâlib-i ukbâ,
Gönüller uğrıları heb görinürler sadîkâne.
Kalîldür âşık-ı Mevlâ benim gibi yalancı çok,
Alışmış dillerimiz gıybet ü bühtân ü yalana.
Nasîhat itse bir nâsıh muhibbi yâr-ı garına,
Îder isyân olur düşman gazûbâne ‘abûsâne.
Hudânın oldığı içün nişânı bilmesi âsân,
Ki cümle halk nişân ana bil(in)sün ‘aklı olana.
Velînin yok nişânı hîç Hudânın gayrisi bilmez,
Anı bildirmemiş Mevlâ ne dânâya ne nâdâna.
Sorarsan hikmetin anın bizi hıfz u himâyetdür,
Abes mi zann idersin yohsa sen bu işi dîvâne.
Ki insân biri birine cefâ vü cevre mecbûldür,
İderler lâ-cerem cevr ü cefâ düşmâna yârâna.
Bilürken evliyâyı cevr iden olur helâk ol dem,
Eğer bilmez ise kalur cezâsı ulu dîvâna.
Anınçün gizlemiş Hak evliyâsın dâr-ı dünyâda,
Diyen bu sözi ehlullah-durur zann itme efsâne.
Sene bin iki yüz elli dahi altıdır ey kardaş,
Yaşım yitmiş ikiye irdi muhtâc oldum ihsâna.
Du’â matlûbum ancak sanmanız kim cîfe-i dünyâ,
Karışdırsun beni fazlıyla Mevlâ hizb-i merdâna.
Selâmet bulayım dirsen eğer dâreynde Kuddûsî,
Firâr eyle kamu nâsdan devam it zikr-i Mennâna.
